Stop And Stare
martes, 11 de marzo de 2014
domingo, 19 de enero de 2014
Tiempo.
miércoles, 16 de octubre de 2013
Retornemos al instinto.
viernes, 6 de septiembre de 2013
És a hores d'ara, a punt de començar quan em pose a pensar i dic: On ens conduiràn els nous camins que anem a recòrrer? On es queden aquells per on ja hem passat?
Tal vegada ens tornem a veure, o tal vegada siga un adéu definitiu del qual no ens hem adonat.
Siga com siga, tal i com digué fa 3 mesos abans; Continuem amb el que vinga.
sábado, 3 de agosto de 2013
Emprender el vuelo.
Me di contra el suelo. Y me di cuenta de que este estaba frío, duro.
Reflexioné, y me di cuenta de que caí porque estaba elevada. Porque mantenía el vuelo.
Tus palabras, tus gestos... Me dieron alas. Propulsión. Me ayudaron a levantarme.
Volé porque encontré a alguien que confió en mi lo suficiente como para enseñarme a volar. Para darme alas.
Pero para ello, antes tuve que enseñarme a correr, sentir.
Alguien tuvo que confiar en mi para enseñarme que debía apretar a fondo, y que correr a veces era mejor que caminar.
Y llegamos al punto: para aprender a caminar, caímos. Nos levantamos, volvimos a caer y volvimos a intentarlo.
Por este motivo, es por lo que nos enseñaron a caminar antes que a volar. Para aprender a levantarnos en cada caída, y tener el valor suficiente como para comprender que las vistas mientras vuelas, valen la pena. Tener el valor suficiente como para levantarte, y emprender el vuelo una vez más. Más alto, mejor.
[Y eso, no lo enseña nadie. Lo aprendemos a la fuerza.]
Cada decisión.
Cada fracaso.
Cada acierto.
Cada mirada.
Cada paso.
Cada impulso.
Cada caída.
Cada día.
Historias.
Al final, solo somos historias. Historias construidas por los recuerdos que guardamos en nuestras memorias. Porque al final, es lo unico que poseemos.
martes, 30 de julio de 2013
Bajemos la guardia, seamos humanos.
El momento en que nos damos cuenta de que no hemos escogido el camino que nos convenía. El momento en que miramos a nuestro alrededor y nos damos cuenta el caos que supondrá nuestra elección. Ese momento en que desearías volver atrás y rectificar lo que hiciste. Cambiarlo todo. No todo depende de nosotros, no podemos tenerlo todo bajo control.
El momento en que pensamos que nos hemos equivocado. Y nos volvemos a equivocar.
Porque es ese momento en el que hicimos la decisión equivocada el que nos conducirá a aprender lo que no hubiésemos aprendido si hubiésemos la decisión "adecuada". El momento en que aprendemos mucho más de lo supuestamente estábamos destinados a conocer. Porque más es menos, y porque siempre lo podemos volver a intentar.
Permitámonos bajar la guardia, equivocarnos. Permitámonos ser humanos.
